سینمای ژاپن

با موفقیت معجزه وار اصلاحات میجی در نیمه ی قرن نوزدهم، در ژاپن، همه ی توجهات به سمت اصلاحات اقتصادی و سیاسی معطوف شد و کمتر به فرهنگ و نقش آن توجه شد. به همین خاطر سینمای قبل از جنگ هم مغفول واقع شد، سینمایی که می توان شکل گیری و توسعه ی آن را در ژاپن قبل از جنگ معجزه ای همچون اصلاحات میجی دانست، هرچند نه آن زمان در سطح بین المللی شهرت یافت و نه اکنون چنان که شایسته است به آن پرداخته می شود. حتی بعد از بین المللی شدن سینمای این کشور در سال های بعد از جنگ جهانی دوم، باز هم نگاه ها بیشتر معطوف به همان سینماگران مطرح بعد از جنگ باقی ماند و کمتر به پدیده ی استثنایی رشد و توسعه ی سینمای ژاپن در سال های آغازین سینما پرداخته شد. در واقع می توان گفت بعد از اختراع سینما، ژاپن تنها کشور مستقل غیرغربی بود که سینمای ملی و صنعت سینما داشت. سینمایی که هرچند از غرب می آموخت، اما در نهایت همه چیزش ژاپنی می شد و منطبق با سلیقه ی مردمانش. همین مسئله باعث شد تا با تکیه بر بازار داخلی و در رقابتی موفق با نمایش فیلم های غربی در بازار داخلی روی پای خود بایستد و بدون هیچ گونه وابستگی و حمایت دولتی به صنعتی موفق بدل شود.