شادینامه ی کوتاه فرانسیس مکامبر

دنیای آثار همینگوی مشخصا خشن است و اغلب هم سبع،دنیای جنگ است و جنایت و ریخت و پاش و میدان گاوبازی و رینگ بوکس و نخجیرگیری و ماهیگیری در دریای ژرف. نیز دنیای آثارش دنیای شکست خوردگان و ولگردان و مشت زنان حرفه ای مست و هم جنس بازان و مستان و نویسندگانی که استعدادشان را حرام کرده اند و اپراخوانانی که مستعان هرچه دستشان می آید به آنان پرتاب می کنند و گاوبازانی که خود را باخته اند. دنیای آثارش دنیای ترس و نومیدی است و این نومیدی گاهی فلسفی است، دنیایی که آدمی نمی تواند معنایی در آن بیابد و دنیای عدم. پرسوناژ سنخی آثار همینگوی همواره زیر سایه ی تباهی قراردارد و این تباهی علاوه بر جنبه ی پیدای ملموس،جنبه ی درونی هم دارد که همانا تباهی روحی و تباهی نفس است.