شرح شکن زلف بر حواشی دیوان حافظ

شعر حافظ، بر خلاف سروده های شاعران دیگر یک سویه و یک رویه نیست، و در یک یا چند دایره ی محدود سیر نمی کند. شعر حافظ، طیف بسیار گسترده ای است که عارف و عامی، دیندار و بددین و بی دین را دربرمی گیرد، و هر کس در هر مقامو منزلتی از فکر و دانش و ذوق که باشد، به فراخور احوال و تجربه های خود از آن بهره می گیرد. شعر حافظ آینه ای است که هر کس خود را، و آرزوها و امیدها و غم ها و شادی های خود را در آن می بیند، و از همین روست که تنها و تنها با دیوان اوست که از دیرباز مردمان پارسی زبان فال می گیرند و حتی گاهی استخاره می کنند.