
حسرت نمی خوریم
باربارا دمیک
eat the buddha life and death in a tibetan
باربارا دمیک، روزنامه نگار نامدار، همانند اثرش درباره کره شمالی، در این کتاب نیز به سراغ یکی از مخفی ترین زوایای جهان رفته است. او داستان یک شهر تبتی را نقل می کندکه خارجی ها به سختی قادر به بازدید آن هستند. نگابا جایی بود که تبتی ها و کمونیست های چین برای اولین بار در آنجا با یکدیگر مواجه شدند. در دهه 1930، ارتش سرخ مائو به سمت این فلات تبتی متواری شد تا از فلاکت جنگ داخلی چین بگریزد. زمانی که سربازان به نگابا رسیدند، چنان گرسنه بودند که صومعه هارا غارت کردند و مجسمه های مذهبی را که از آرد و کره درست شده بود خوردند. از نظر تبتی ها، این کار به منزله خوردن بودا بود. تجربیات آن ها از نگابا، به نوعی نهضت مقاومت تبتی در دهه های پیش رو منجر می شد که فرجامی بسیار تکان دهنده داشت.
نکوداشت های این کتاب نیز بر نمی توان چین و تبت را بدون خواندن کتاب باربارا دمیک به سادگی شناخت. اثر او بی طرفانه، نشاط آور، موشکافانه و همچون فیلم سینمایی واضح است و کتاب جدید باربارا دمیک برای هر کسی که به چین و تبت علاقه مند است اکیدا توصیه می شود. گزارش نویسی و نگارش آن چنان غنی و زیباست که حین خواندن نمی توانستم آن را زمین بگذارم تاکید می کنند.
هنوز تکهای منتشر نشده
هنوز خوانندهای تکهای از این کتاب منتشر نکرده است.
هنوز یادداشتی درباره کتاب منتشر نشده
هنوز خوانندهای برای این کتاب یادداشت منتشر نکرده است.
ورود برای نوشتن یادداشت