شکاریم یک سر همه پیش مرگ

"شکاریم یک سر همه پیش مرگ" مجموعه ای از "جستارها، گفتارها و نوشتارها" را به قلم "شاهرخ مسکوب" دربردارد. بخش اول کتاب به عقل، معنا و نقش آن در تفکر ناصرخسرو اختصاص دارد و سپس بحث شعر متعهد فارسی در دهه های سی و چهل شمسی و همچنین کنگره نویسندگان ایران و مثال هایی از اشعار ایدئولوژیک به همراه نقد و تفسیر آنها آورده شده است. در این قسمت به طور ویژه مرغ آمین از نیما یوشیج و شعر زندگی از احمد شاملو مورد بررسی قرار گرفته است. دانش "شاهرخ مسکوب" و همچنین مشاهده دقیق و متناسب با محتوای او حیرت انگیز است. یکی از دلایل این شگفتی، اجتناب او از تعصب ورزی است؛ چرا که "مسکوب" به طور خاص پیرو هیچ ایدئولوژی نیست و دیدگاهش، دیدگاه مشاهده گرانه با فاصله معقول از مسئله مورد بحث است. در "شکاریم یک سر همه پیش مرگ" یادداشتی پیرامون خاطرات رزمندگان حزب توده وجود دارد که آن هم کاملا غیرمغرضانه و به دور از تعصب نوشته شده است. "شاهرخ مسکوب" درباره ی فقدان احساسات و تجربیات شخصی در خاطرات این مبارزان و نیز دگردیسی آنها به جزم گرایی و خلاصه شدن زندگیشان در ایدئولوژی بحث می کند. "شاهرخ مسکوب" همواره اذعان داشت که بیش از اینکه یک پژوهشگر باشد، خود را جستارنویس می داند، بنابراین نوشته هایش بیش از آنکه مجموعه ای از گفته ها یا مصادیق حرفه ای باشد، حاوی بینش های عمیق و گزیده هایی از اندیشه های اوست. او در بخشی از کتاب که شامل یادداشت های شخصی و خاطرات اوست، گفت وگوهایش با هوشنگ ابتهاج، بهمن محصص، مرتضی کیوان، سیاوش کسرایی و دیگران را قید کرده و به بیان سخنان و نظریه هایی که در این گفت و شنودها پیرامون شعر و هنر و ادبیات مطرح می شده، پرداخته است.

بخش های برگزیده اثر نیز دشواری بیان بی واسطه احساسات را برجسته می کنند.