شکوه ون گوگ

ون گوگ تجسم چیزی فراتر از گرایشی هنری است. او تجسم الگوی تازه ای از هنرمند به شمار می آید. از زمان ون گوگ به بعد، نگاه معمول به آفرینش هنری تغییر کرده است. این شخصیت یکتا در حالی مطرح شده که همان اجتماعی به او علاقه مند شده که پیش تر وی را گرفتار کرده بود. اما اجتماع نیز بدین وسیله دگرگون شده است. پرسش کتاب حاضر این است که ون گوگ چطور قدیس شد؟ ناتالی انیک، پژوهشگر نام دار حوزه ی جامعه شناسی هنر، این رویداد را در شش مرحله بررسی کرده است: کار ون گوگ به معما و زندگی اش به افسانه و تقدیرش به رسوایی بدل شد، نقاشی هایش را به فروش گذاشتند و به نمایش درآوردند، و مکان هایی که رفته بود و اشیایی که لمس کرده بود به یادگاری بدل شد. ون گوگ نه فقط به تاریخ هنر و نقد، که موضوعشان برساخت عظمت هنری است، بلکه به همان اندازه به تاریخ دین تعلق دارد، که کارش بررسی برساخت ایثارگرانه ی عظمت است؛ به سنت زندگی نامه نویسی و قدیس نگاری مربوط است، که قصدش واکاوی نظام های تحسین و قهرمان سازی است؛ به روان پزشکی، روان شناسی و انسان شناسی مرتبط است، که موضوع کارشان انحراف و یکتایی است؛ به اقتصاد تعلق دارد، که پولی سازی ارزش منتسب به اثر را وامی کاود؛ و دست آخر به جامعه شناسی دین هم بی ربط نیست، که در خصوص منزلت یادگاری ها، زیارت و تاوان یا کفاره تحقیق می کند.