عقل ساد

موریس بلانشو در کتاب «عقل ساد »که در ابتدا در سال 1949 منتشر شد، پروژه انتقادی خود را با قدرت از جریان های فکری عمده عصر خود، یعنی سوررئالیسم و اگزیستانسیالیسم متمایز می کند. امروز، لوترامون و ساد، این شخصیت های منحصربه فرد در تاریخ ادبیات و اندیشه، به همان اندازه که در پاریس پس از جنگ بودند، برای نظریه پردازان زبان و عقل مرتبط هستند. انسان سادی در نبرد با دیگری مانند قانون، طبیعت و خدا، این نبرد را بر پایه مقابله با نیروهای خصمانه می بیند. او آگاهی دارد که این نیروها وجود دارند، اما برای واقعیت یافتن به اینکه چه نیرویی علیه آنها عمل می کند، باید شرط قائل شود. بنابراین، انسان سادی با رد و نفی نیروهای دیگر و تلاش برای دستیابی به بالاترین درجه نیرو، یعنی قدرت مطلق، با اقدامی سلبی پیش می رود. این قدرت واقعیتش را از ویرانی و کشتار حفظ می کند. در نتیجه، حاکمیتی که به دست می آید، به تنهایی مطلق است و آزادی نیز از این قدرت ناشی می شود که آزادی فردی را به ارمغان می آورد. به عبارت دیگر، سادی این قدرت جهان سازی را به عنوان یک جز کلی در نظر می گیرد که بر پایه عدم وجود بنا دارد.