عکاسی و نظریه

این کتاب سعی دارد در سطح نظری، از نگاه ساختار گرایانه، طبیعت عکس را به عنوان نشانه ی تصویری، مقتضیات زبان شناسانه ی عکس، و مولفه های ساختاری درونی رسانه عکاسی تحلیل کند و بیان کند که عکس به طور ذاتی چه ماهیت نشانه شناختی و مولفه های ساختاری خودبسنده ای دارد. در گام بعدی می خواهد مشخص کند که رویکرد پسا ساختارگرا موجب چه نوع دگرگونی هایی در زیر ساخت ها یا ساختار های اصلی رسانه ی عکاسی و طبیعت نشانه ای عکس شده است.