غزل سیب

«غزل سیب» مجموعه ای از داستان های کوتاه منیرالدین بیروتی است که همه در دهه ی ۹۰ نوشته شده اند یا سیر نوشتنشان به مرحله ی نهایی رسیده است. آن چنان که از اطلاعات انتهای هر داستان برمی آید، هر کدام از داستان های این مجموعه چندین بار بازنویسی شده اند، صیقل خورده اند و در نهایت تبدیل شده اند به کلّی منسجم و یک پارچه که از منظر کیفیت روایی و کیفیت زبانی مثال زدنی هستند. منیرالدین بیروتی نویسنده این مجموعه خرداد ۱۳۴۹ در بغداد به دنیا آمد. اولین داستان کوتاه او در ۱۳۷۶ در مجله ی آدینه چاپ شد. پس از آن در چندین مجله ی ادبی در تهران و شهرستان ها مانند معیار، عصر پنجشنبه کارهایی از او چاپ شد. تا کنون چندین و چند مجموعه داستان کوتاه و رمان تاکنون از او منتشر شده است. بیروتی در سال های ۱۳۸۳ و ۱۳۸۵ به ترتیب با مجموعه داستان «تک خشت» و رمان «چهار درد» برنده ی چهارمین و ششمین جایزه ی هوشنگ گلشیری شده است. درواقع منیرالدین بیروتی راوی خستگی ناپذیری است که از نیمه ی دوم دهه ی هفتاد تاکنون از نام های معتبر و شناخته شده ی داستان ایران بوده است. او در رمان ها و مجموعه داستان هایش هم به «چه گفتن» توجه بسیار داشته و هم به «چگونه گفتن»؛ این توجه به «چگونه گفتن» اکنون بیروتی را صاحب صدا و سبکی خاص خود کرده است. آن گونه که هر کتابش در فضای ادبی ایران می تواند یک اتفاق محسوب شود.