غنچه ها را بچین بچه ها را به گلوله ببند

کتاب گل ها را بچین کودکان را بکش، رمانی نوشته ی کنزابورو اوئه است که نخستین بار در سال 1958 انتشار یافت. این اثر جذاب به ماجرای پانزده نوجوان بزهکار می پردازد که در زمان جنگ، از خانه ی خود دور شده و به روستایی کوهستانی و دورافتاده برده شده اند؛ روستاییان و مردم محلی، از این نوجوانان هراس دارند و از آن ها بدشان می آید. وقتی طاعون گسترش می یابد، روستاییان فرار می کنند و بچه ها در این روستای متروکه گیر می افتند. به نظر می رسد که تلاش نه چندان طولانی مدت آن ها برای ساختن زندگی هایی مستقل، و همراه با احترام، عشق و شجاعت های گروهی، در مواجهه با مرگ و کابوس جنگی که آدم بزرگ ها آن را به راه انداخته اند، محکوم به شکست و نابودی است.

در معرفی این اثر به نکاتی مانند برنده جایزه نوبل ادبیات سال 1994 اشاره شده است.

نکوداشت های این کتاب نیز بر اوئه به عقیده ی بسیاری، به عنوان برجسته ترین رمان نویس ژاپنی پس از جنگ در نظر گرفته می شود. فهمیدن دلیل این موضوع، ساده است، ساده، پرظرافت و رعب آور و دستاوردی شگفت انگیز تاکید می کنند.