فرندز

«سلام، اسم من متیو است، هرچند شاید مرا با اسم دیگری بشناسید. دوستانم متی صدایم می کنند. و احتمالا تا حالا می بایست مرده باشم!» و این گونه زندگی نامه ی پرفرازونشیب هنرپیشه ی معروف، متیو پری آغاز می شود؛ زندگی نامه ای که در آن ما را با خود به سفری از رویاهای دوران بچگی تا شهرت و اعتیاد و بهبودی پس از آن می برد. متیوی پنج ساله قبل از این که مدام به بیمارستان برود یا در مراکز بازپروری بستری شود، به خاطر جدایی پدر و مادرش مدام بین مونترال کانادا و لس آنجلس در رفت و آمد بود. متیوی چهارده ساله ستاره ی تنیس کانادا بود، و متیوی بیست و چه ه برای بازی در محبوب ترین سریال تاریخ به نام فرندز انتخاب شد. در داستانی باورنکردنی که فقط خودش می تواند با آن طنز آشنا، صمیمی و دوست داشتنی اش آن را تعریف کند، از خانواده ای می گوید که بزرگش کردند، از میل و اشتیاقش برای شناخته شدن و شهرت، از حفره ی عمیق درونش که حتی با محقق شدن رویاهایش هم پر نمی شد. و از طرفی دیگر از آرامشی می گوید که در پاک بودن از اعتیاد یافته، و از حس حضور در سریال پربیننده ی فرندز. او خاطرات جالبی از دیگر بازیگران فرندز و سایر ستاره هایی تعریف می کند که در زندگی با آن ها هم مسیر بوده است. متیو در این کتاب درباره ی اعتیادش صحبت می کند، از شش هزار جلسه ی ترک اعتیاد، از شصت و پنج بار سم زدایی و بازپروری، از هفت میلیون دلاری که برای پاک شدن خرج کرده. او با بیانی صادقانه و صمیمی و با طنازی خاص خودش از زندگی پر زرق و برق و باشکوه ستاره بودن می گوید، از شهرت بی حدوحصر و بار مسئولیتی که با خود به همراه دارد و از فرازونشیب های زندگی پرپیچ وخم اش. کتاب با این که زندگی نامه است اما روند زمانی منظمی ندارد و متیو بارها و بارها گذشته و حال را در هم می آمیزد و گاهی حتی به سبک جریان سیال ذهن ما را وارد هزارتوی زندگی اش می کند. کتاب فرندز (دوستان و عاشقان) کتاب آسانی نیست. کتابی نیست که آن را صرفا برای سرگرمی بخوانید، کتابی است تیز و گزنده؛ و از شما می خواهد به چیزهایی فکر کنید که گاهی ممکن است تلخ و دردناک باشد، ولی مانند دوست خوبی که تا همیشه همراه تان است، دستش را به سمت تان دراز می کند، دست تان را می گیرد و با خودش بالا می کشد.