قانون مالیات های مستقیم

قانون مالیاتهای مستقیم در ۱۳۶۶/۱۱/۳ به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید و از ابتدای سال ۱۳۶۸ به اجرا درآمد با تحولات سریع در اقتصاد کشور تغییراتی در این قانون نو پا ضرورت یافت که در سال ۱۳۷۱ و بعدا در سال ۱۳۸۰ در آن ایجاد شد. همچنین طی چند سال گذشته نیز الحاقاتی از قوانین و مقرراه دیگر به آن افزوده یا موادی از آن حذف شد. در سال ۱۳۹۱ وزارت امور اقتصادی و دارایی لایحه اصلاح قانون مالیاتهای مستقیم را با تعداد چهل و سه ماده و تبصره های آن پیشنهاد کرد و مورد تصویب هیئت وزیران قرار گرفت و با قید یک فوریت در ۱۳۹۱/۸/۱ تقدیم مجلس شورای اسلامی شد دولت هدف از ارایه این اصلاحیه را دستیابی به رشد پایدار توأم با عدالت اقتصادی - به عنوان یکی از اهداف سند. چشم انداز جمهوری اسلامی ایران در افق ۱۴۰۴ و سیاستهای کلی اصل چهل و چهارم قانون اساسی و توجه به تأثیر اصلاح نظام های کلیدی و محوری،اقتصاد، کاهش اتکای بودجه دولت به عواید حاصل از نفت و گاز ارتقای جایگاه مالیاتها در تأمین منابع مالی دولت، پیش بینی تمهیدات ویژه برای دهکهای مختلف درآمدی و همچنین پیش بینی تغییرات قانونی در طرح جامع نظام مالیاتی دانست.