قدرتمند

در جهان بی رحم و جادویی سرزمین ایلیا، جایی که نداشتن قدرت گناهی نابخشودنی و معمولی بودن خطرناک ترین جرم تلقی می شود، لورن رابرتس در رمان «قدرتمند، جلد 1/5»، روایتی نفس گیر از بقا، عشق و تبعیض را به تصویر می کشد. این رمان خواننده را به قلب تمدنی می برد که پس از یک طاعون بزرگ، به دو دسته تقسیم شده است: نخبگانی با قدرت های ماورایی نظیر کنترل آتش و ذهن، و معمولی هایی که توسط پادشاه مستحق مرگ شناخته می شوند. رمان بر شخصیت «پیدین» متمرکز است؛ دزد خیابانی و زیرکی که در محله های فقیرنشین، بدون هیچ قدرت جادویی و تنها با اتکا به مهارت هایش زنده مانده است. نویسنده با خلق موقعیتی جالب، پیدین را در مسیر نجات جان شاهزاده ای جذاب به نام «کای» قرار می دهد؛ اتفاقی که او را ناخواسته وارد رقابت های مرگبار نخبگان می کند. اما رابرتس در این داستان زاویه دوربین را از قهرمانان حاضر در میدان نبرد می چرخاند و بر قربانیان بی دفاعی که در سایه ها باقی مانده اند، زوم می کند. در اینجا با «آدنا»، بهترین دوست پیدین روبرو می شویم که در غیاب او باید در کوچه های خطرناک محله ی فقیرنشین «لوت» برای زنده ماندن بجنگد. نویسنده با چالش بقای بدون قدرت دست وپنج نرم می کند. در حالی که پیدین در قصر مشغول سیاست و جنگ است، آدنا با واقعیت عریان فقر و ترس از دستگیر شدن توسط نیروهای امپراتوری مواجه است. رابرتس نشان می دهد که مقاومت همیشه به معنای شمشیر زدن نیست؛ گاهی دوختن یک لباس، پنهان کردن یک نامه یا عاشق شدن در اوج خفقان، خود نوعی شورش علیه سیستم است. آشنایی آدنا با پسری مرموز به نام «ماک» رابطه ای را شکل می دهد که در آن امید و ناامیدی به هم گره خورده اند و تلاشی است برای حفظ انسانیت در زمانی که سیستم حاکم، همه چیز را به سمت نابودی سوق می دهد. خواندن ماجرای آدنا، اگرچه با آگاهی از پایانی غم انگیز همراه است، اما ضربه عاطفی سنگینی وارد می کند و انگیزه انتقام جویی در جلدهای بعدی را معنادار می سازد. در نهایت، رمان «قدرتمندجلد 1/5»، اثری است که ثابت می کند شخصیت های فرعی و مردم عادی، تنها ابزاری برای پیشبرد داستان قهرمانان نیستند، بلکه خود جهان هایی کامل و پر از آرزوهای بربادرفته اند. لورن رابرتس در این کتاب، مرثیه ای برای بی گناهان می سراید و به خواننده یادآوری می کند که در جنگ ها و سیستم های تمامیت خواه، غم انگیزترین داستان ها متعلق به کسانی است که سلاحی جز امید برای دفاع از خود ندارند.