لاکان و امر سیاسی

آثار ژاک لاکان از نظر تأثیر بر روانکاوی پس از فروید در رتبه دوم قرار دارند. یانیس استاوراکاکیس به وضوح دیدگاه های چالش برانگیز لاکان در مورد زمان، تاریخ، زبان، تغییر، میل و تمایلات جنسی را از منظر سیاسی بررسی می کند. این اولین کتابی است که نمای کلی از پیامدهای اجتماعی و سیاسی کار لاکان را به طور کلی برای دانشجویانی که برای اولین بار به لکان می آیند ارائه می دهد. بخش اول لاکان و سیاست، ارزیابی مستقیم و منظمی از اهمیت مقولات و ساخت های نظری لاکان برای تحلیل سیاسی عینی ارائه می کند. نیمه دوم کتاب، نظریه لاکانی را در نمونه های خاصی از موضوعات سیاسی مورد بحث گسترده، مانند ایدئولوژی سبز، مسئله دموکراسی و هژمونی تبلیغات در فرهنگ معاصر، به کار می گیرد. ژاک لاکان (۱۳ آوریل ۱۹۰۱ – ۹ سپتامبر ۱۹۸۱) پزشک، فیلسوف و روانکاو برجسته فرانسوی بود که به خاطر ایده «بازگشت به فروید» و رساله ای که در آن ناخودآگاه را به صورت یک زبان ساختاربندی کرده معروف شد. لاکان از تأثیرگذاران بر فلسفه در فرانسه بوده است. به جز زیگموند فروید، او از زبان شناسی ساختارگرای فردینان دو سوسور و قوم شناسی ساختاری کلود لوی-استروس نیز تأثیر پذیرفت. ژاک لاکان تلاش می کند تا با استفاده از روش دیالکتیکی هگل و زبان شناسی فردینان دو سوسور، آرای فروید را به نحوی بازنویسی کند که روانکاوی، در تحلیل تمام عرصه های حضور انسان مشارکت و همکاری داشته باشد. او به نحوی این کار را انجام می دهد و شکل می بخشد که به شکل شگرفی، مرزهای رشتهٔ خود یعنی روانکاوی را پشت سر گذاشته و روانکاوی را با سیاست، فلسفه، ادبیات، علم، مذهب و تقریبا تمام دیگر رشته های آموزشی درمی آمیزد. به همین خاطر است که آثار لاکان که عمدتا به شکل سخنرانی هستند، بسیار صعب و سخت می نمایند و از جناس های غامض و کنایه های مبهم سرشارند. همگان بر این اذعان دارند که آثار او بسیار سخت خوان هستند. او رسیدن به آنچه از روانکاوی می خواهد و انتظار دارد، اقدام به پی ریزی سه نظم یا بنیان می کند که عبارتند از: امر خیالی،امر نمادین و امر واقع.