لباس عروس

«لباس عروس» کتابی نوشته نلسون رودریگز، رمان نویس و نمایشنامهنویس برزیلی است. این اثر در دسته ادبیات نمایشی قرار می گیرد. نمایشنامه «لباس عروس» در سه پرده نوشته شده و روایتی از ماجرای تصادف دختر جوانی به نام الید است. «لباس عروس» از جایی آغاز می شود که الید به دلیل تصادف با اتومبیل در بیمارستان بستری می شود. زن جوان با جراحاتی که دارد تحت عمل جراحی قرار می گیرد. الید پس از خروج از اتاق عمل و هنگامی که همچنان تحت تاثیر داروی بیهوشی است گذشته و زمان عروسی خود را به یاد می آورد. الید روزهایی را مرور می کند که با مادرش برای ازدواج با پدرو، همسرش درگیر شده بود. اما داستان زندگی عاشقانه الید به همین جا ختم نمی شود زیرا او پس از راضی کردن مادرش برای ازدواج با پدرو و برگزاری مراسم عروسی وارد ماجرای پیچیده دیگری می شود. الید در واکاوی گذشته به یاد خیانت لوسیا خواهرش می افتد. لوسیا و پدرو با هم رابطه برقرار کرده بودند و زندگی مشترک الید تحت تاثیر مثلثی عاشقانه با خواهرش قرار گرفته بود. اما فضایی مبهم و سورئالی که در نمایشنامه وجود دارد تشخیص حقیقت را سخت می کند زیرا واقعیت، خیال و توهم در ذهن الید تحت تاثیر داروی بیهوشی در هم تنیده شده اند. در این نمایشنامه ماجرای تصادف الید و زندگی گذشته او از سه زاویه دید روایت می شود؛ از سوی خودش و پیش از رفتن به اتاق عمل، از سوی روزنامه نگارانی که در نمایشنامه حضور دارند و نقش راوی نامطمئن را برعهده گرفته و تصادف الید از دریچه خبرهای آن ها برای خوانندگان روزنامه روایت می شود. همچنین رخدادهای زندگی الید به وسیله خودش و پس از عمل جراحی بازگو می شوند که در واقعی و یا توهم بودن آن ها نمی توان مطمئن بود. «لباس عروس» نمایشنامه ای با 22 شخصیت است که موضوعی فلسفی دارد و به برداشتی فرویدی از چگونگی درک واقعیت می پردازد. در این اثر زمان ماهیتی غیر خطی دارد و رودریگزر نمایشنامه را به شکل فلاش بک روایت می کند.