لیبرالیسم سیاسی

این کتاب ایده های عدالت به مثابه انصاف را که جان رالز در کتاب «نظریه عدالت» ارائه کرده است، ادامه می دهد و بازبینی می کند، اما تفسیر فلسفی آن را به شکلی اساسی تغییر می دهد. آن کار قبلی آنچه رالز آن را «جامعه منظم» می نامد، فرض می کرد، جامعه ای که در باورهای اخلاقی اولیه اش پایدار و نسبتا همگن است و در آن توافق گسترده ای در مورد آنچه زندگی خوب را تشکیل می دهد وجود دارد. با این حال، در جامعه دموکراتیک مدرن، کثرتی از آموزه های ناسازگار و آشتی ناپذیر - مذهبی، فلسفی و اخلاقی - در چارچوب نهادهای دموکراتیک وجود دارند. رالز با به رسمیت شناختن این به عنوان یک شرط دائمی دموکراسی، می پرسد که چگونه یک جامعه باثبات و عادلانه متشکل از شهروندان آزاد و برابر می تواند زمانی که توسط دکترین های معقول اما ناسازگار تقسیم می شود، در یک توافق زندگی کنند؟این کتاب طرح های رالز برای بازنگری در لیبرالیسم سیاسی را که با مرگ او کوتاه شد، تشریح می کند. «تفسیری مستدل و فوق العاده بر نظریه عدالت... چرخشی قاطع به سوی فلسفه سیاسی». Times Literary Supplementدر مقدمه ی کتاب آمده است:" رالز، از دوران جوانی، پیش از کتاب برجسته نظریه نی در باره عدالت، بیش از پیش از لیبرالیسم های فراگیر کسانی چون لاک و کانت، ایستاده بر تراز مه آلود آموزه های فراگیر فلسفی، دور شده پای بر زمین روشن تر جهان واقعی اجتماع استوار کرد تا سرانجام در نظریه ای در باره عدالت، و بویژه در لیبرالیسم سیاسی، جنبه سیاسی لیبرالیسم را برجسته ساخت، و برداشتی سیاسی از عدالت (چونان یک نگرش خودبنیاد) را مطرح کرد. "