مادرمرده های بروکلین

کتاب «مادرمرده های بروکلین» نوشته ی جاناتان لیتم رمانی در ژانر نوآر مدرن است که نخستین بار در سال ۱۹۹۹ منتشر شد. این اثر با محوریت یک راوی مبتلا به سندروم تورت، ساختاری متفاوت از روایت های کارآگاهی کلاسیک ارائه می دهد. داستان با تمرکز بر زندگی لیونل اسروگ شکل می گیرد؛ مردی یتیم که از کودکی در یتیم خانه بزرگ شده و بعدها تحت سرپرستی فرانک مینه، رئیس یک گروه کوچک تحقیقات خصوصی وارد جهان زیرزمینی بروکلین می شود. نویسنده در این رمان تلاش می کند هم زمان دو مسیر را پیش ببرد: پیشروی یک پرونده ی جنایی و نمایش فضای ذهنی فردی که با تیک های ناگهانی و اجبارهای رفتاری زندگی می کند. ساختار روایت بر پایه ی جست وجوی لیونل برای یافتن قاتل فرانک مینه بنا شده است. پس از قتل مرموز فرانک، اعضای گروه در موقعیتی مبهم قرار می گیرند و لیونل بیش از پیش درگیر حقیقت جویی می شود. در این بخش ها رمان از عناصر کلاسیک ژانر نوار مانند فضای شهری تاریک، روابط پنهان و فساد سازمان یافته استفاده می کند. مسیر حرکت لیونل او را با گروه های مافیایی محلی، سرمایه داران بانفوذ و شبکه هایی مواجه می کند که در توسعه ی شهری و معاملات مشکوک نقش دارند. همین برخوردها چارچوب اصلی تعلیق و پیشبرد داستان را شکل می دهد. روایت اول شخص به خواننده امکان می دهد تجربه ی زبانی و رفتاری سندروم تورت را از درون مشاهده کند. این ویژگی متن را از منظر فرم نیز متمایز می سازد؛ زیرا زبان روایت با پرش های ناگهانی، تکرار واژه ها و جملاتی همراه است که بازتاب مستقیم وضعیت عصبی شخصیت اصلی به حساب می آید. همین ویژگی لحن روایت را مشخص و باورپذیر می کند و در عین حال به شکل گیری تم هایی مانند هویت، کنترل، اضطراب و تلاش برای حفظ نظم در شرایط آشفته کمک می کند.