مارکوزه

یکی از ماموریت های اصلی فلسفه این است که انتقاد از دیدگاه های فلسفی دیگر را بر عهده داشته باشد. این عمل، نه تنها به دلیل تحقق حقیقت، اگرچه این اهمیت بزرگترین هدف آن است، بلکه به خاطر نفوذ و تأثیر اندیشه های فلسفی در زمینه های اجتماعی، اخلاقی و سیاسی انجام می شود. یکی از جنبه های مشخص زمان حاضر این است که فیلسوفانی که به اصول دقت و حقیقت عمیقی پایبند بوده اند، به چگونگی نفوذ و تأثیر این اندیشه ها کمتر توجه کرده اند. در عین حال، فیلسوفانی که بر آنند تا مفاهیم خود را به موضوعات اجتماعی مرتبط کنند، اغلب بی دقت و سطحی عمل کرده اند، که این موجب شده تا به عنوان مشاورانی غیرقابل اعتماد در جستجوی حقیقت مطرح شوند. هربرت مارکوزه (به آلمانی: Herbert Marcuse) (۱۹ ژوئیه ۱۸۹۸–۲۹ ژوئیه ۱۹۷۹) فیلسوف و جامعه شناس آلمانی و از اعضای اصلی مکتب فرانکفورت بود. بین سال های ۱۹۴۳ و ۱۹۵۰، مارکوزه برای دفتر خدمات راهبردی (سلف آژانس اطلاعات مرکزی) در دولت آمریکا کار می کرد و در آنجا از ایدئولوژی حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی در کتاب مارکسیسم شوروی یک تحلیل انتقادی (۱۹۵۸) نقد کرد. در دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ او به عنوان نظریه پرداز برجسته چپ نو و جنبش های دانشجویی فرانسه، آمریکا و آلمان غربی، مطرح شد. برخی او را پدر چپ نو می دانند. یکی از ماموریت های اصلی فلسفه این است که انتقاد از دیدگاه های فلسفی دیگر را بر عهده داشته باشد. این عمل، نه تنها به دلیل تحقق حقیقت، اگرچه این اهمیت بزرگترین هدف آن است، بلکه به خاطر نفوذ و تأثیر اندیشه های فلسفی در زمینه های اجتماعی، اخلاقی و سیاسی انجام می شود. یکی از جنبه های مشخص زمان حاضر این است که فیلسوفانی که به اصول دقت و حقیقت عمیقی پایبند بوده اند، به چگونگی نفوذ و تأثیر این اندیشه ها کمتر توجه کرده اند. در عین حال، فیلسوفانی که بر آنند تا مفاهیم خود را به موضوعات اجتماعی مرتبط کنند، اغلب بی دقت و سطحی عمل کرده اند، که این موجب شده تا به عنوان مشاورانی غیرقابل اعتماد در جستجوی حقیقت مطرح شوند.