محبت و آگوستین قدیس

الهیات مسیحی، به خاصه آن الهیات متأثر از سنت های مانوی و گنوسی، زیستن و شدنی در جهانی را ارائه می دهند که در نظرگاه آگوستین قدیس نسبت به عشق، می توان اینگونه دیدشان: عشق در معنای به مالکیت خویشتن درآوردن دیگری و عشقی که چنان از میل به مال خود کردن خالی شده که خود و دیگری را به سرحدات رهایی می برد؛ کوپیدیتاس و کاریتاس! هانا آرنت، کتاب عشق و آگوستین قدیس را با نظر به همین انگاره ی آگوستین به عشق نوشته است، اما با تفسیری مجدد و دیگرگون که ردپای احضار هایدگر و یاسپرس و... در آن دیده می شود. آرنت در این کتاب گام به گام با قدیس آگوستین پیش می آید و ضمن جلوه دادن به زیبایی شناسی عشق و نوع مقبول عشق ورزیدن نزد او، با پرسش هایی اندیشه ی آگوستین را به چالش می کشد و دست به بازنگری اساسی ای در عشق پسند فیسلوف و عارف پرآوازه ی مسیحی می زند. عشق و آگوستین قدیس، بر مسئله ی اهمیت جامعه ی انسانی و حفظ دوام، بقا و همیّت اجتماعی تأکید می کند که بدون حس تعلق دوجانبه و میل ورزی مدام فردفرد مردم جامعه به یکدیگر، ناممکن می نماید.