محبوبم کلمنتاین

محبوبم کلمنتاین با هر معیاری از بهترین های جان فورد است. داستان اسطوره ای جدال وایات ارپ و داک هالیدی افسانه ای با خانواده کلانتون در ناحیه ای به نام اوکی کورال در دست فورد به فیلم شاعرانه ای بدل شده که در آن از لحن حماسی خبری نیست. آن چه این مصالح کم دراماتیک را به یک شاهکار بدل می کند، پرداخت واقع گرایانهٔ فورد، غنای بصری تصاویر، و از همه مهم تر جلوهٔ شگفت انگیز بازی بازیگران است. کارگردانی فورد را (دست کم در کلمنتاین) می توان به داستان نویسی همینگوی تشبیه کرد. نمی فهمیم چگونه، ولی او موفق می شود به موقعیت های پیش پاافتاده روحی متافیزیکی بدمد. محبوبم کلمنتاین با هر معیاری از بهترین های جان فورد است. داستان اسطوره ای جدال وایات ارپ و داک هالیدی افسانه ای با خانواده کلانتون در ناحیه ای به نام اوکی کورال در دست فورد به فیلم شاعرانه ای بدل شده که در آن از لحن حماسی خبری نیست. آن چه این مصالح کم دراماتیک را به یک شاهکار بدل می کند، پرداخت واقع گرایانهٔ فورد، غنای بصری تصاویر، و از همه مهم تر جلوهٔ شگفت انگیز بازی بازیگران است. کارگردانی فورد را (دست کم در کلمنتاین) می توان به داستان نویسی همینگوی تشبیه کرد. نمی فهمیم چگونه، ولی او موفق می شود به موقعیت های پیش پاافتاده روحی متافیزیکی بدمد.