مرزبان نامه بزرگ

"مرزبان نامه بزرگ" یا "روضه العقول" کتابی است نوشته ی "محمد بن غازی ملطیوی" که مجلد پیش رو، تصحیح "فتح الله مجتبایی" با همکاری "غلامعلی آریا" از این کتاب می باشد. این اثر که یکی از نمونه های درخشان نثر فارسی مصنوع است، در سده های ششم و هفتم در آسیای صغیر به نگارش درآمده و مولفین، با مقابله ی نسخ خطی از "مرزبان نامه بزرگ"، به اصلاح آن پرداختند. کتاب از سیزده باب تشکیل شده که به جز باب اول و دوم، در هر کدام چندین حکایت شیرین بیان شده است. در این حکایات، گفتگوهای مختلفی میان حیوانات و انسان ها صورت گرفته که سرشار از نکته های آموزنده است و "محمد بن غازی ملطیوی"، در خلال این گفتگوها، به مسائل اجتماعی، سیاسی و فرهنگی زمانه پرداخته است. از مشاغل مختلف گرفته تا طبقات اجتماعی و نحوه ی برخورد افراد با یکدیگر در این طبقات، "محمد بن غازی ملطیوی"، "مرزبان نامه بزرگ" را به اثری تبدیل کرده که علاوه بر حکایات سرگرم کننده و خلاقانه اش، دارای پندی برای زندگی و رفتار شخصی نیز باشد. تصحیح "فتح الله مجتبایی" با همکاری "غلامعلی آریا" سبب شده تا "روضه العقول" بیش از پیش برای مخاطب کنونی قابل درک باشد و به این ترتیب علاوه بر مخاطبین ادبیاتی، خوانندگان و علاقمندان به ادبیات نیز، بهره ی کافی را از خواندن حکایت شیرین و همچون عسل "مرزبان نامه بزرگ" ببرند. در این اثر شکوهمند و آموزنده، گاه حیوانات با هم سخن می گویند و گاه سر و کله ی دیوی پیدا می شود. گاه ملک زاده ای با وزیر خود وارد گفت و گو می‎شود و گاه فرمانروایی بزرگ، پای سخنان فرد دانایی می نشیند. هر کدام از این حکایت ها سرشار از معنا هستند و مخاطب با داشتن "مرزبان نامه بزرگ"، جواهری را به گنجینه ی ادبیاتی خود افزوده است.