مروا نبیلی

«مروا نبیلی» کتابی است که به وسیله کامیار عابدی گردآوری شده است. این اثر در دسته ادبیات نظم قرار می گیرد و مجموعه ای از اشعار شاعری به نام مروا نبیلی است. مروا نبیلی از شاعران موج نوی ایران در دهه چهل خورشیدی به حساب می آید که تاکنون گمنام مانده و اثری از او منتشر نشده است. کتاب «مروا نبیلی» شامل دفتر شعری است که نبیلی از سال های ۱۳۴۲ تا ۱۳۴۶ یا ۱۳۴۷ نوشته شده است. عابدی به عنوان گردآورنده، در این کتاب علاوه بر انتخاب اشعار نبیلی و چاپ آن ها به دلایل گمنام ماندن این شاعر زن و دیگر فعالیت های هنری او که شامل فیلمسازی می شود اشاره کرده است. عابدی در این کتاب به توضیحاتی درباره زندگینامه مروا نبیلی، دلایل گمنام ماندن او به عنوان شاعر، ماجرای فرستاده شدن دفتر شعر او به انتشارات و چاپ نشدنش و همچنین تاثیرات فریدون رهنما و سهراب سپهری بر آثار مروا نبیلی پرداخته است. شعرهای مروا نبیلی بیشتر جنبه نقد اجتماعی دارند و با نگاهی فمنیستی نوشته شده اند. نبیلی همچنین در این دفتر شعر روی مسئله زن بودن خود تأکید دارد و در شعرهای این شاعر گمنام حضور زن در جامعه مهم است و او در پی اثبات زنی با ویژگی های جدید در دنیای مدرن است. از نظر سبک شعری مروا نبیلی با وجود تصویرهای نو در شعرهایش اما از نظر زبانی با شاعران نیمایی فرق دارد و ویژگی خاص اشعارش او را با شاعران موج نو متمایز می کند و اشعار او تداوم شعر سهراب سپهری است. مروا نبیلی در اشعارش رگه هایی به از عرفان گرایش دارد. در این کتاب تأثیر بخشی از شعرهای سهراب در دهه ۱۳۳۰ بر شعرهای مروا آشکار است. البته مروا نبیلی نوآوری هایی در شعرهای خود به کار برده اما آثارش از نظر زبانی به بخشی از اشعار سهراب سپهری نزدیک است. این دفتر شعر بعد از حدود ۵۰ سال که در انبار دفتر انتشاراتی بوده، منتشر شده است.