مشعشعیان

یکی از آن انبوهه ی فرقه هایی که ره افسانه زدند، فرقه ی مشعشعیان بودند که در یکی از سده های سراسر آشفتگی جغرافیای ایران یعنی سده ی نهم سربرآوردند و بنیان گذارشان از نیابت شروع کرد و به ادعای امام منجی بودن رسید و در ادامه نیز پسرش سر کار آمد که ادعای خدایی کرد! مشعشعیان در مدت هفتاد سال حکومت در جلگه ی خوزستان به مرکزیت هویزه، علاوه بر ادعای خدایی و منجی عالم بودن و ده ها تفسیر و خوانش عجیب و غریب از دین، با اغراق در تفسیر خاصی از مذهب تشیع، تا توانستند هم جنگ و کشتار و خونریزی در کارنامه ی خود باقی گذاشتند. کتاب «مشعشعیان: ماهیت فکری اجتماعی» به این فرقه و حکومت شیعی می پردازد که جنبشی با خوانشی خاص از تشیع بودند و در دل شرایط سیاسی، اجتماعی و فرهنگی قرن نهم شکل گرفتند که فارغ از عملکردشان، پرداختن به ریشه های شکل گیری شان و هم چنین بنیان های فکری و عقیدتی شان در آن دوران خاص، از جنبه ی تاریخی و تحلیل حیات فکری اهل تشیع در ایران تا به امروز، بسیار مهم است. مشعشعیان نوشته ی «محمدعلی رنجبر»، تحقیقی تاریخی درباره ی یکی از مهم ترین فرقه های شیعه است که هم زمان با مهم ترین جنبش و حکومت شیعی تا آن دوران یعنی صفویه شکل گرفتند و با توجه به نفوذ اجتماعی، سیاسی و اقتصادی شان در خوزستان و عراق، حتی پس از سرنگونی حکومت شان در زمان شاه اسماعیل، والی گری شان در آن منطقه تا دوران پهلوی ادامه یافت.