مفتاح الفضلا

مفتاح الفضلا یکی از قدیمی ترین فرهنگ های فارسی است که محمدبن داو بن محمد بن محمود شادی آبادی آن را در سدۀ نهم در شبۀ قارۀهند تالیف کرده است. مدخل های این فرهنگ براساس حرف اول و آخر کلمه در دو قسم ترتیب داده شده است:قسم واژه های مرکب و اصطلاحات شعری. مولف کوشیده است هم اصول تدوین “فرهنگ شعری” را رعایت کند و هم با ارائه تعریف های گسترده تر و کاربردی تر ,اولین قدم ها را به سوی تدوین فرهنگ عمومی زبان فارسی بردارد.