ناتمامیت

بی تردید "کرت گودل" به عنوان بزرگ ترین منطق دان قرن بیستم شناخته شده است، هوش و استعداد بی همتای او بیشترین تأثیر خود را در قضیه ٔ ناتمامیت نشان داد که در سن ۲۵ سالگی توانست آن را اثبات کند. گودل، که به دلیل کنجکاوی های بی پایانش به «آقای چرا» مشهور بود، در سن ۱۸ سالگی شروع به تحصیل در دانشگاه وین کرد. او در رشتهٔ ریاضیات دانشگاهی ماهر بود و اصرار داشت تا در زمینهٔ فیزیک نظری تحصیل کند، اما در عین حال در کلاس های فلسفه و ریاضی شرکت می کرد. گودل کتاب «اصول مابعدالطبیعی علوم طبیعی» از کانت را مطالعه کرده بود. پس از شرکت در جلساتی که در آن ها موریتس شلیک کتاب «مقدمه ای بر فلسفه ی ریاضی» اثر برتراند راسل را می خواند، به منطق ریاضی علاقه مند شد و آن را به عنوان علمی مقدم بر سایر علوم قلمداد کرد. در سال ۱۹۲۹، هنگامی که ۲۳ سال داشت، در پایان نامهٔ دکترا خود قضیهٔ تمامیت حساب محمولات مرتبهٔ اول را اثبات کرد. دو سال بعد، قضایای ناتمامیت را در وین منتشر کرد. او اثبات کرد که برای هر نظام "اصل"، قابل محاسبه است. کتاب حاضر به این موضوع می پردازد.

نکوداشت های این کتاب نیز بر عذاب گودل و نبوغ او. در پایان کتاب، ما به خوبی درک می کنیم که چرا انیشتین مشتاقانه منتظر «امتیاز راه رفتن با گودل به خانه» است و فقط می توانیم آرزو کنیم که کاش می توانستیم به آنها بپیوندیم و در این کتاب نافذ، در دسترس و زیبا نوشته شده، ربکا گلدشتاین نه تنها به بررسی کار یکی از بزرگترین ریاضیدانان می پردازد، بلکه به رابطه ذهن انسان با دنیای اطراف نیز می پردازد تاکید می کنند.