نامه هایی به دانشمند جوان

ادوارد ویلسون آموخته هایش از کارراههٔ حرفه ای و عصارهٔ ۶۰ سال تدریس خود را در نامه هایی برای نسل های پس از خویش بازگو می کند. از خاطرات پیشاهنگی خود در دورهٔ نوجوانی، آن زمان که دلمشغول مورچه ها و پروانه ها بوده، می آغازد و ۲۱ نامه را با داستان هایی از زندگی خویش پیش می برد. از انگیزه هایش برای زیست شناس شدن می گوید و از کامیابی ها و ناکامی های مسیری که پیموده است. در زمانه ای که بقای ما بیش از پیش به درکمان از علم گره خورده، ویلسون بر آن است که موفقیت در عرصهٔ علم چندان به هوش سرشار یا مهارت ریاضی مربوط نیست و مهم اشتیاق و ممارست در یافتن و حل مسئله است. او می کوشد خوانندگان کتابش را متوجه عشق به خلاقیت علمی کند و احترام آنان را به جایگاه کوچک انسان در زیست بوم سیاره برانگیزدادوارد ویلسون (۲۰۲۱-۱۹۲۹)، زیست شناس و طبیعی دان آمریکایی، یکی از بزرگ ترین نظریه پردازان تکامل در جهان و نویسندهٔ بیش از ۳۰ کتاب دربارهٔ مورچه ها، بوم شناسی، زیست شناسی اجتماعی، تنوع زیستی، و تکامل است. او استاد دانشگاه هاروارد بود و برندهٔ جایزه های متعدد، ازجمله جایزهٔ پولیتزر. دوران کودکی ویلسون در جنوب آمریکا و جمع آوری مارها و حشرات در جنگل ها و مرداب های این منطقه تأثیری ماندگار بر کار و زندگی اش گذاشت. ادوارد ویلسون آموخته هایش از کارراههٔ حرفه ای و عصارهٔ ۶۰ سال تدریس خود را در نامه هایی برای نسل های پس از خویش بازگو می کند. از خاطرات پیشاهنگی خود در دورهٔ نوجوانی، آن زمان که دلمشغول مورچه ها و پروانه ها بوده، می آغازد و ۲۱ نامه را با داستان هایی از زندگی خویش پیش می برد. از انگیزه هایش برای زیست شناس شدن می گوید و از کامیابی ها و ناکامی های مسیری که پیموده است. در زمانه ای که بقای ما بیش از پیش به درکمان از علم گره خورده، ویلسون بر آن است که موفقیت در عرصهٔ علم چندان به هوش سرشار یا مهارت ریاضی مربوط نیست و مهم اشتیاق و ممارست در یافتن و حل مسئله است. او می کوشد خوانندگان کتابش را متوجه عشق به خلاقیت علمی کند و احترام آنان را به جایگاه کوچک انسان در زیست بوم سیاره برانگیزد