نمادپردازی، امر قدسی و هنر

نمادهای دینی از حقیقت وجود الهام می گیرند. این نمادها به نوعی زبانی قلمداد می شوند که از ذهنی استفاده می کنند و تفکر منسجم و روشنی درباره وجود و عالم هستی را نشان می دهند. این نمادها جهان ساده ای از تفکر ابتدایی را برای ما آشکار می سازند، به این معنا که کلمات و واژگان ذهنی هنوز شکل نگرفته اند. به عنوان مثال، واژگان معرّف "صیرورت" در تاریخ بسیار دیر به وجود آمدند و تنها در برخی زبان های فرهنگ های متمدن و پیشرفته نظیر سنسکریت، یونانی و چینی شکل گرفتند. اما نمادها و اساطیر مرتبط با "صیرورت" در سطح ابتدایی فرهنگ ریشه دارند. تصاویری همچون حلزونی، مارپیچی، نور از تاریکی، مراحل و دوره های گردش ماه، موج، و غیره، باورهای مرتبط با حرکت، چرخه و گذر زمان، گذار از یک حالت وجود به دیگری (مثلا از "شکل نگرفته" به "شکل گرفته" یا به عبارتی از تاریکی به نور) را نمایان می سازند. نمادها و اساطیر مربوط به "صیرورت" ساختاری قمری و چرخشی دارند که از چرخش و حرکت منحصربه فرد ماه الهام گرفته شده اند و به طور دائمی اموری چون زمان و چرخه های کیهانی را نمایش می دهند.