نوای ترانه ای از دور دست: تی ۵

کتاب «نوای ترانه ای از دوردست: تی 5» نوشته ی سایمون استیونز، اثری در حوزه ی ادبیات نمایشی معاصر است که با همکاری مارک آیتزل در نوشتن ترانه ی نمایش، به چاپ رسیده است. نویسنده پیش از این با نمایشنامه ی «ماجرای عجیب سگی در شب» به شهرت جهانی رسیده بود. این نمایشنامه ی وی، یک تک گویی (مونولوگ) هشتاد دقیقه ای است با یک بازیگر: ویلم، مردی سی و چهار ساله اهل هلند که دوازده سال است در نیویورک زندگی و در بانکی کار می کند. در یک روز سرد زمستانی، خبر می رسد برادر کوچک ترش پائولی، بر اثر نارسایی قلبی، ناگهان درگذشته. ویلم، که در نگاه خانواده اش مردی سرد دیده می شود که پائولی را رها کرده، برای مراسم به آمستردام بازمی گردد، نخستین بازگشت او پس از سال ها به خانه اش. آنچه در ادامه ی نمایش می بینیم، مجموعه ای از نامه هایی است که او خطاب به برادر مرده اش نوشته است. این نامه ها گاه حال و هوای نوستالژیک و گاه تلخ و غم انگیز دارند و البته گاه بی پرده و رک هستند. این نامه ها در حقیقت تلاشی برای بازسازی رابطه ای است که هرگز در زندگی واقعی ویلم شکل نگرفته بود. نویسنده ی اثر، استیونز، خود این نمایش را روایتی درباره فقدان توصیف کرده و این ایده که «گذشته سرزمینی است که هرگز نمی توان به آن بازگشت». نمایش رابطه از هم گسیخته ی ویلم با خانواده، عشقی از دست رفته، و زندگی ای را که وی هرگز واقعا زندگی نکرده است را لایه به لایه باز می کند. این اثر، عواقب سرمایه داری و ماهیت انسان ستیزانه ی پول را از منظر شخصیتی به تصویر می کشد که هویتش بر پایه ی ثروت و گسست عاطفی بنا شده، اما در مواجهه با مرگ، به ناگاه با انسانیت خویش روبرو می شود. همچنین نمایشنامه با زبانی شاعرانه و در عین حال صریح، لایه های شخصیت ویلم را یکی پس از دیگری کنار می زند و پوسته ی سخت بیرونی او را می شکافد تا تصویری احساسی از تنهایی وی را به نمایش بگذارد. موسیقی ساخته ی مارک آیتزل نیز بخشی جدایی ناپذیر از این روایت است که عمق احساسی اثر را دوچندان کرده است.