نیاورده اند که...

بخش اصلی زندگی چیزهایی است که کمتر از آن ها حرف زده می شود. نیاورده اند که... متشکل از بیست داستان کوتاه واقع گرا است که هرکدام به نوعی یکی از دردهای اجتماعی ایرانیان را بازگو می کنند. زبان نویسنده ساده، به دور از تکلف و صمیمانه است. شکل روایت در هر داستان با دیگری تفاوت دارد. گاهی از زبان راوی اول شخص، خستگی ها و سرخوردگی ها را می شنویم، لحظه ای دیگر راوی دانای کل داستان ماجرایی فراجسنیتی را برایمان بازگو می کند و گاه معضلی جهانی را به چالش می کشد.

نکوداشت های این کتاب نیز بر کی این چیزها را نوشته؟ لابد همان وقت ها که به دیوار مشت می زده تا صدایش توی خانه بپیچد. چرا برای من نوشته؟ می گویند شمشیر و اسب مرد به پسر بزرگش می رسد، اما هیچ جا نگفته اند چیزی مال پسر کوچک است. بالای همۀ صفحه ها نوشته: «نیاورده اند که... » تاکید می کنند.