هتل ایران و حسن و دیو راه باریک پشت کوه

افشین هاشمی درباره کتاب خود چنین گفت: تحسن برای عشق به راه می افتد. ما در این اثر واروی دراماتیک می زنیم. یعنی قصه ای داریم که در آن آدمی یک سفر را شروع می کند تا دیو را شکست دهد. دیو را شکست می دهد و پری را آزاد می کند. این فرم کلی است و ما می توانیم همین را اجرا کنیم. اما در نمایش ما دیو دیگر دیو نیست. "وی در ادامه خاطرنشان ساخت: "پیش از این در نمایش "غروب در دیار غریب" بهرام بیضایی نیز به همین شکل کار شده بود. به همین خاطر است که در بروشور نمایش به دو نمایشنامه اشاره می شود و من متن را به عروسک های نمایشنامه بیضایی و شخصیت پلنگ در متن نمایشی "ماه و پلنگ" تقدیم کردم. "هاشمی درباره زبان نمایش و کیفیت شعری که به عنوان دیالوگ گفته می شود گفت: "نکته قابل اهمیت در این نمایش موزون بودن یا به عبارتی ریتم کار است. برای من مهم این است که بازیگر بتواند در ریتم مورد نظر کلام نمایشی قرار بگیرد و قافیه دار بودن مصرع ها و اشعار در اولویت بعدی قرار دارد. مهمترین مسئله مورد نظر من ریتم و اطلاعات دراماتیک و تبدیل آنها به دیالوگ بود. "