هفت خط ز جام حافظ

((هفت خط ز جام حافظ)) پژوهشی است درباره افکار و اندیشه های حافظ که در هفت فصل یا هفت((خط)) به طبع رسیده است. در خط اول جمع پذیری و انجام جنبه های مختلف افکار حافظ بررسی و در خط دوم جوانب دیدگاه های مختلف حافظ ارزیابی شده است. خط سوم درباره مشکل شناخت حافظ است و این که چرا تاکنون آن طور که باید افکار و عقاید وی شناخته نشده است. نگارنده در خط چهارم، پنجم و ششم در ادامه بحث های قبلی سه بیت بحث انگیز رندانه و عرفانی و پر ابهام حافظ را شرح می دهد که عبارت اند از :((پیر ما گفت خطا بر قلم صنع نرفت/ آفرین بر نظر پاک خطا پوشش باد)) ;((جان علوی هوس چاه زنخدان تو داشت/ دست در حلقه آن زلف خم اندر خم زد)) ;((خم ها همه در جوش و خروشند ز مستی/ وان می که در آنجاست حقیقت نه مجازست)). در خط هفتم از تاثیر افکار و اندیشه های حافظ بر سبک و سیاق کلامش سخن به میان می آید. نویسنده در کتاب با استناد به افکار بزرگانی چون :عطار، مولانا، سعدی، ابن سینا و عبید و چند حکایت نغز در چگونگی انتخاب عنوان کتاب تصریح می کند :((در ایام قدیم روی جام های شرب هفت خط از پایین تا بالا وجود داشت که هر کسی به قدر حال و توانایی خود جام را تا خط معینی پر کند و اینکه امروز به رندان و زیرکان((هفت خط)) می گویند به ظاهر از همین جاست که این افراد جام را تا خط هفتم لبالب می کردند و می نوشیدند. در دیوان حافظ نیز به((خط جام)) اشاره رفته است)).