هنر داستان نویسی

مقالاتی که دیوید لاج بین سال های 1991 تا 1992 برای خوانندگان مجلات ایندیپندنت ساندی و واشنگتن پست می نوشت، سرانجام در سال 1993 برای اولین بار اپس از بازنگری، گسترش و جمع آوری در قالب کتاب در آمد. و حاصل جمع این مقالات کتابی است با نام هنر داستان نویسی. هنر داستان نویسی عناوین گسترده ای از جمله، تعلیق،، زمان-تغییر، رئالیسم جادویی و سمبولیسم دارد و هر موضوع با یک یا دو قطعه ی برگرفته شده از داستان های کلاسیک یا مدرن نشان داده می شود. لاج هر فصل را به یکی از جنبه های هنر داستان نویسی اختصاص می دهد که شامل پنجاه موضوع است. هر فصل همچنین با بخشی از ادبیات کلاسیک یا مدرن آغاز می شود که لاج احساس می کند تکنیک یا موضوع مورد نظرش را مجسم می کنددیوید لاج با پرداختن به نویسندگان متنوعی چون هنری جیمز و مارتین آمیس، جین آستین و فی ولدون و هنری فیلدینگ و جیمز جویس، باعث می شود غنایو تنوع داستانهای انگلیسی و آمریکایی برای خواننده ی عمومی در دسترس قرار گیرد. اصطلاحات فنی، مانند مونولوگ داخلی، متافیکشن، بینامتنی و راوی غیرقابل اعتماد، کاملا توضیح داده شده و کاربرد آنها نشان داده شده است. دیوید لاج با نقد طیف گسترده ای از رمان ها، کتابی اساسی را برای دانشجویان ادبیات، نویسندگان مشتاق و هر کسی که مایل به درک نحوه ی کار ادبیات است فراهم کرده است.

نکوداشت های این کتاب نیز بر هیچ مطالعه ی بهتری در زمینه ی داستان بهتر از این کتاب از زمان "جنبه های رمان" فورستر وجود نداشته است، دلپذیر و بسیار آموزنده... راه حلی واقعی و متن هایش مفید و غیر متظاهرانه است. هنر داستان نویسی کتابی است برای تعمق تاکید می کنند.