وانموده ها و وانمود

این کتاب در سال 1981 منتشر شد،Baudrillard روابط بین واقعیت، نمادها و جامعه را زیر سوال می برد. "Simulacra ها نسخه هایی هستند که نمایانگر چیزهایی هستند که هیچ واقعیتی برای شروع آنها وجود ندارد، و یا دیگر اصل و ریشه ای ندارند. شبیه سازی تقلید از عملکرد یک فرآیند یا سیستم در دنیای واقعی در طول زمان است. علاوه بر این، Simulacra و Simulation در مورد چگونگی ارتباط نمادها و علائم با معاصر بودن (وجود همزمان) صحبت می کنند. بودریار ادعا می کند که جامعه کنونی ما "تمام واقعیت و معنی را با نمادها و نشانه ها جایگزین کرده است، و این که تجربه انسانی شبیه سازی واقعیت است". علاوه بر این، این Simulacra "واسطه ای صرف از واقعیت نیستند، حتی مداخلات گمراه کننده واقعیت نیستند ؛ آنها مبتنی بر واقعیت نیستند یا یک واقعیت را پنهان نمی کنند، آنها صرفا چیزی مانند واقعیت با درک فعلی ما را که با زندگی ما مرتبط است پنهان می کنند. " بنابراین، شبیه سازی هایی که بودریار به آن اشاره می کند، معانی چگونگی ساخت نمادگرایی فرهنگ و رسانه ها واقعیت درک شده، درک به دست آمده از طریق زندگی ما و وجود مشترک ماست و قابل خواندن است. "... بودریار معتقد بود که جامعه چنان با این Simulacra و زندگی ما اشباع شده است و زندگی ما آنقدر با ساخت و سازهای جامعه اشباع شده است که همه معانی را با بی نهایت تغییر پذیر بی معنی می ساخت. بودریار این پدیده را "غلبه بر Simulacra " عنوان کرد که در چهار مرحله بیان شد. این کتاب در سال 1981 منتشر شد،Baudrillard روابط بین واقعیت، نمادها و جامعه را زیر سوال می برد. "Simulacra ها نسخه هایی هستند که نمایانگر چیزهایی هستند که هیچ واقعیتی برای شروع آنها وجود ندارد، و یا دیگر اصل و ریشه ای ندارند. شبیه سازی تقلید از عملکرد یک فرآیند یا سیستم در دنیای واقعی در طول زمان است. علاوه بر این، Simulacra و Simulation در مورد چگونگی ارتباط نمادها و علائم با معاصر بودن (وجود همزمان) صحبت می کنند. بودریار ادعا می کند که جامعه کنونی ما "تمام واقعیت و معنی را با نمادها و نشانه ها جایگزین کرده است، و این که تجربه انسانی شبیه سازی واقعیت است". علاوه بر این، این Simulacra "واسطه ای صرف از واقعیت نیستند، حتی مداخلات گمراه کننده واقعیت نیستند ؛ آنها مبتنی بر واقعیت نیستند یا یک واقعیت را پنهان نمی کنند، آنها صرفا چیزی مانند واقعیت با درک فعلی ما را که با زندگی ما مرتبط است پنهان می کنند. " بنابراین، شبیه سازی هایی که بودریار به آن اشاره می کند، معانی چگونگی ساخت نمادگرایی فرهنگ و رسانه ها واقعیت درک شده، درک به دست آمده از طریق زندگی ما و وجود مشترک ماست و قابل خواندن است. "... بودریار معتقد بود که جامعه چنان با این Simulacra و زندگی ما اشباع شده است و زندگی ما آنقدر با ساخت و سازهای جامعه اشباع شده است که همه معانی را با بی نهایت تغییر پذیر بی معنی می ساخت. بودریار این پدیده را "غلبه بر Simulacra " عنوان کرد که در چهار مرحله بیان شد.

نکوداشت های این کتاب نیز بر او همان کار پاکسازی و احیای نظم اخلاقی را انجام می دهد، نظمی از حقیقت که در آن خشونت نمادین واقعی نظم اجتماعی ایجاد می شود، فراتر از همه روابط زور، که تنها عناصر تنظیمات بی تفاوت و تغییر دهنده آن در اخلاق و سیاسی هستند تاکید می کنند.