چشمهایش

کتاب چشم هایش، رمانی نوشته ی بزرگ علوی است که اولین بار در سال 1952 به چاپ رسید. این رمان جاودان و ارزشمند، داستان دختری از طبقه ی مرفه جامعه ی ایران به نام فرنگیس را روایت می کند که زندگی پُر ناز و نعمتش، باعث شده که او مهارت خاصی برای درآوردن پول نداشته باشد. او با ناامیدی در یک دانشکده ی هنری در پاریس حضور می یابد و متوجه می شود که نقص ها و اشکالات زیادی در کار او به عنوان یک نقاش وجود دارد. او به ایران باز می گردد تا در فعالیت های سیاسی استاد ماکان، برجسته ترین نقاش ایران، مشارکتی داشته باشد. کتاب چشم هایش که محبوب ترین رمان بزرگ علوی به شمار می آید، تصویری واقع گرایانه و ملموس از ایران در دوره ای پرتلاطم از نوگرایی های تحمیل شده را ارائه می کند.

در معرفی این اثر به نکاتی مانند جزو فهرست برترین آثار داستانی ایران اشاره شده است.

نکوداشت های این کتاب نیز بر بهترین رمان بزرگ علوی و اثری نوشته ی یکی از برجسته ترین نویسندگان ادبیات ایران در قرن بیستم تاکید می کنند.

بخش های برگزیده اثر نیز قدر لحظه های کوتاه شادکامی و دشواری بیان بی واسطه احساسات را برجسته می کنند.