چیدن یال اسب وحشی

«چیدن یال اسب وحشی» مجموعه داستانی شامل هشت داستان کوتاه نوشته ی علی صالحی بافقی است که فضاهای متفاوتی دارند و ردپای نمادها و سمبل ها در آن ها پررنگ است. تنهایی انسان یکی از مضمون های مهم این داستان هاست. این تنهایی در داستان های «ژنرال»، «این سوپرمن را دوست ندارم» و «صدای آهن روی آهن» نمود بیشتری دارد. در داستان «صدای آهن روی آهن»، مردی که پیچ و مهره های ریل قطار را سفت می کند، بازنشسته می شود. او روزگار خوبی ندارد؛ زنش، در میان باغچه ی سبزی خانه اش، لای ریحان ها و تربچه ها مرده است. وقتی بازنشسته می شود، ناگهان دست به کاری عجیب می زند؛ پیچ و مهره ریل ها را شل می کند. تنهایی و ناامیدی اگر دست به دست هم بدهند به هیولایی تبدیل می شوند که قادر به انجام هر کاری هست. فضای برخی داستان ها بین وهم و خیال و واقعیت در نوسان است. اما در برخی دیگر مانند «شور مخلوط» نویسنده ما را با واقعیتی عریان روبرو می کند که آینه تمام نمای جامعه است؛ سرد، خشن و بی روح. در بعضی از داستان ها هم رگه هایی پنهان از طنز وجود دارد. در داستان «این سوپرمن را دوست ندارم» مرد خانواده دچار بیماری شدید قلبی شده، اما همسر و بچه هایش در تدارک تغییر دکور ساختمان و عوض کردن کاشی ها و سفر به گرجستان و تفلیس هستند. مرد ناامید است و این ناامیدی سم مهلکی برای قلب بیمارش به حساب می آید. در داستان «پدربزرگ لعنتی من» پدربزرگی که خواننده ای قدیمی است، دائما به زمین و زمان فحش می دهد؛ اما ناگهان صداوسیما بعد از سال ها به یاد او می افتد و او به یک برنامه ی تلویزیونی دعوت می شود. نویسنده در همه ی داستان ها از عناصر طبیعی بهره می برد و این توصیفات گاهی آن قدر جان دار هستند که گویی مخاطب در حال تماشای تابلویی نقاشی است. مثلا در داستان «چیدن یال اسب وحشی» آمده: «تا چشم کار می کرد علف بود. زرد و سبز و طلایی. باد سرد می پیچید توی موج علف ها. و بعد فقط آسمان بود. بدون هیچ لکه ابری. خورشید بالای سرم بود و هوا گرم تر از دیشب!» «چیدن یال اسب وحشی»، «با سگ ها رفیق شو!»، «پدربزرگ لعنتی من»، «این سوپرمن را دوست ندارم»، «هات داگ»، «صدای آهن روی آهن»، «ژنرال» و «شور مخلوط» عناوین داستان های این مجموعه هستند. «چیدن یال اسب وحشی» مجموعه داستانی قابل تامل با مضامینی اجتماعی است که زندگی آدم هایی رنجور، منزوی و آسیب دیده را روایت می کند.