کوهسار جان

در سال 1983، نمایشنامه نویس، منتقد، نویسنده داستان، و نقاش گائو شینگجیان به سرطان ریه مبتلا شد و با مرگ قریب الوقوع روبرو شد. اما شش هفته بعد، یک معاینه دوم نشان داد که سرطان وجود ندارد. گائو در مواجهه با یک محیط فرهنگی سرکوبگر از پکن فرار کرد و سفر 15000 کیلومتری به کوههای دوردست و جنگلهای باستانی سیچوان در جنوب غربی چین را آغاز کرد. نتیجه این سفر حماسی کوهسار جان است. کوهسار جان جسورانه، ترسناک و غریبانه، روح انسان را با سرسختی و نجابت غیر متعارف سیراب می کند و از آزادی تخیل برای گسترش مفهوم خود فرد لذت می برد.

در معرفی این اثر به نکاتی مانند گائو شینگ جیان برنده ی جایزه ی نوبل ادبیات سال 2000 اشاره شده است.

نکوداشت های این کتاب نیز بر بزرگترین و شاید شخصی ترین کار او است و با شعله ور کردن دنباله جدید برای رمان چینی، کوهسار جان گائو شینگجیان از زندگی نامه، تفسیر ماوراء طبیعی و اجتماعی درهم آمیخته است تاکید می کنند.