گلدا اینجا می خوابید!

کتاب « گلدا اینجا می خوابید! » اثر سعاد العامری، معمار و نویسنده فلسطینی، روایتی تکان دهنده از مفهوم «خانه»، «فقدان» و «حافظه تاریخی» در بستر منازعه فلسطین و اسرائیل است که از طریق بررسی سرنوشت خانه های غصب شده در قدس غربی به واکاوی لایه های عمیق تری از هویت می پردازد. العامری در این اثر که ترکیبی از خاطرات شخصی، مستندات تاریخی و مشاهدات معماری است، داستان خانه هایی را روایت می کند که روزگاری متعلق به خانواده های فلسطینی بودند اما پس از وقایع سال ۱۹۴۸ساکنان اصلی شان مجبور به ترک آن ها شدند و این بناها به تصرف ساکنان جدید درآمدند. نام کتاب به خانه ای اشاره دارد که زمانی محل سکونت «گلدا مایر»، نخست وزیر سابق اسرائیل بود؛ خانه ای که در اصل متعلق به یک خانواده مسیحی فلسطینی به نام «حنا بشارات» ملقب به «قصر هارون الرشید» بود و نویسنده با تمرکز بر این نماد، پارادوکس تصاحب تاریخ و فضا را برجسته می کند. محتوای کتاب حول محور این ایده می چرخد که خانه ها فراتر از خشت و گل، حامل روح، خاطرات و هویت ساکنان شان هستند و سلب مالکیت از این فضاها، در واقع تلاشی برای محو کردن بخشی از تاریخ یک ملت است. نویسنده با بهره گیری از تخصص خود در معماری، توصیفات دقیقی از جزئیات ساختمانی، کاشی کاری ها و باغ های این خانه ها ارائه می دهد تا زیبایی و اصالت زندگی فلسطینی را پیش از فروپاشی بازنمایی کند و نشان دهد که چگونه این فضاهای فیزیکی اکنون به موزه هایی از زندگی های ناتمام تبدیل شده اند. او در روایت خود به سراغ شخصیت های مختلفی می رود، از جمله دایی خود که هنوز کلید خانه اش در قدس غربی را نگه داشته است، و از طریق قصه های آن ها، رنج آوارگی و حسرت همیشگی برای بازگشت به فضایی که زمانی «وطن» نامیده می شد را ترسیم میکند. سعاد العامری موفق می شود صدایی رسا برای خانه هایی باشد که دیوارهایش هنوز به زبان صاحبان اصلی شان سخن می گویند. کتاب بر این نکته تأکید می ورزد که تاریخ تنها در کتاب های رسمی نوشته نمی شود، بلکه در دیوارهای سنگی، درختان لیمو و ایوان های خانه های قدیمی حک شده است و حفظ این روایت ها در حقیقت نوعی مقاومت در برابر فراموشی است.