گل های سرخ سارایوو

این کتاب درباره ی درستی یا نادرستی مفاهیم اجتماعی یا ساخت های اجتماعی خاطره نیست. این پژوهش به این می پردازد که چگونه جوامع، گروه ها و افراد معانی رویدادها را به جهات گوناگونی منحرف ساخته یا بازتفسیر می کنند که ممکن است به شکلی فاحش متفاوت با تفسیری باشد که در زمان وقوع داشته اند. آن طور که آدورنو می گوید: «اندیشه صبر می کند تا روزی با خاطره ی آنچه از دست رفته بیدارشده و به آموزه تبدیل شود. » به شکل مشابه این کتاب نگاهی دارد به الگوهای تغییری که در زمان تغییرات کلان همچون جنگ هولناک بوسنی و هرزگووین در دهه ی 1990 رخ دادند و تلاش می کند اندیشه هایی را که در انتظار ماست تعریف کند و معلوم کند خاطرات از دست رفته چه هستند که می توانند بیدار شوند و به آموزه تبدیل شوند.

بخش های برگزیده اثر نیز دشواری بیان بی واسطه احساسات را برجسته می کنند.