یادداشت های بغداد

«یادداشت های بغداد» یک روایت غالبا تکان دهنده، و گاه سخت گیرانه از زندگی در بغداد در طول جنگ اول علیه عراق و به مراتب تبعید در سالهای بعد است. این کتاب به قلم «نها الراضی» هنرمند متولد عراق و تحصیل کرده انگلیس، اثرات جنگ عراق بر مردم عادی را به ما نشان می دهد. او واقعیت های روزمره زندگی در یک شهر تحت محاصره را بازگو می کند، جایی که غذا باید مصرف شود یا بیرون ریخته شود زیرا راهی برای حفظ آن وجود ندارد، جایی که در نهایت مردم نمی توانند بخوابند زیرا هر لحظه ممکن است بمب افکن خوشه های خشمگین مرگ آسای خود را بر روی آنها رها کند، جایی که گله ولگرد سگ ها در خیابان ها پرسه می زنند و موش ها به خانه ها حمله می کنند. از طریق همه اینها، الراضی به فعالیت خود می پردازد و ادامه می دهد و با همسایگان و خانواده برای شام و موارد دیگر، خوشحال و ناراحت جمع می شود. در پی جنگ، الراضی در تبعید زندگی می کند و بین بیروت و عمان رفت و آمد دارد و به نیویورک، لندن، مکزیک و یمن سفر می کند. همانطور که او از بی احترامی به عنوان یک عراقی در تبعید رنج می برد، الراضی ما را غرق در شیوه ای از زندگی می کند که تحت فشار و اثرات ناشی از جنگ و تحریم ها قرار گرفته و به واقعیتی که پیش از این فقط می توانستیم تصور کنیم، بافت می بخشد. اما آنچه که بیشتر از این خاطرات نشاط می گیرد روح استقامت و جشن کوچکترین شادی های زندگی است.

نکوداشت های این کتاب نیز بر من به دنبال کتاب های اخیر در مورد عراق بودم که این کشور را یک کشور واقعی توصیف می کرد. من فقط یکی پیدا کردم، دفتر یادداشت های بغداد، چیزی که معنای تحریم ها برای عراقی های عادی است... مبارزه روزمره برای بقا را ثبت می کند و امیدوارم بسیاری از مردم این کتاب را بخوانند و بی فایده بودن جنگ را به دیگران تذکر دهند و شاید کاری در این باره انجام دهند. در تمام زندگی من این امید را بیهوده گرامی داشته ام، اما نباید متوقف شویم تاکید می کنند.