یسبحون

قرآن متن غریبی است. وقتی با آن انس می‏ گیری نسبت به هر چیز دیگر بی‏ میل می‏ شوی؛ چون اصلی‏ ترین خاصیّت متن توحیدی همین است؛ قرار است تو را موحد، قیامت‏ اندیش، و تنها کند. به میزانی که تو موحد می‏ شوی به همان میزان در این دنیا غریب و تنها می‏ شوی. من این تنهایی را در زندگی مولی‏ الموحدین علی(ع) می‏ بینم که بیشترین انس را با قرآن داشت. او در سال‏های پایانی عمرش فقط با چاه می‏ توانست خلوت کند و با او حرف‏ هایش را بزند.