یلکا و عروسی

مجموعه داستان «یلکا و عروسی» عنوان جلد سوم از مجموعه داستان های کوتاه و نیمه بلند «فئودور داستایوفسکی» است که به تازگی از زبان روسی به فارسی ترجمه و منتشر شده است. در این جلد چهار داستان آقای پروخاچین، یلکا و عروسی، ماری دهقان و بوبوک گردآوری شده اند که همگی جزو مهم ترین آثار نویسنده ی شهیر روس یعنی داستایوفسکی به حساب می آیند. داستان آقای پروخاچین روایتی از زندگی محقرانه ی یک کارمند دون پایه است که علی رغم تمام محدودیت ها و فلاکتی که در زندگی بر سرش آوار شده ولی همچنان با اضطراب به آینده ی بلاتکلیف خود می نگرد و سعی در حفظ همین حالت زندگی دارد. داستایوفسکی تمام داشته های این شخصیت را در یک صندوقچه زیر تختش مخفی کرده است و آقای پروخاچین با تمام وجود از آن صندوقچه نگهداری می کند. محتویات این صندوقچه اما شاید با حدس های اولیه خواننده یکسان نباشد و هنگامی که رازهای این مرد محقر برملا شود، باعث شگفت زدگی خواننده گردد. داستان ماری دهقان روایت مردی در زندان است که به گفته ی منتقدان بسیار شبیه به خود داستایوفسکی است. روایت این داستان به نوعی حدیث نفس گویی های داستایوفسکی از زندان سیبری است که حال روز زندانیان رو در شب عید توصیف می کند. قهرمان که مجبور است با تناقض شب عید و غم و اندوه حبس کنار بیاید سعی در مرور سال های خوش کودکی اش دارد. چیزی که بیشتر از همه در ذهنش ایجاد سوال می کند محبت بی حد و اندازه ی ماری، زن دهقان میان سال است که در سنین کودکی تجربه اش کرده. علت آن همه مهر و علاقه و آغوش های مادرانه چه بوده؟ جواب این سوالات است که قرار است ذهن قهرمان داستان را آرام کند. بوبوک داستان دیگر این مجموعه است که تقریبا اشاراتی به ادبیات گوتیک دارد. داستان در مورد نویسنده ای حواس پرت است که به دنبال تشییع جنازه ی یکی از همسایگان به گورستان می رود و آنجا در کمال تعجب صدای گفتگوی مردگان را از درون قبرهایشان می شنوند. گفتگوهای عجیبی که نه در ساحت روحانی بلکه در همان سطح لودگی پیش از مرگ ادامه پیدا کرده اند.