1985

شخصیت اصلی رمان 1985، بو جونس است که در سوگ همسرش نشسته و با دخترش جس در انگلیس زندگی می کند. رمان در 1978 نوشته شده و نوعی ادای احترام است به 1984، رمان معروف جرج اورول. بو در زمانه ای زندگی می کند که همه جا و همه چیز را اتحادیه ها می چرخانند و او که شغل تدریس تاریخش در دبیرستان را از دست داده و با مشکلات دختر تازه بالغ کمی متفاوتش مادر او حین بارداری تالیدومید مصرف می کرده و جس سیزده ساله کمی در تمایز میان واقعیت و خیال مشکل دارد دست به گریبان است، گویی روز به روز محکوم است به زوالی اجتناب ناپذیر. آنتونی برجس در کتابش حال و آینده را با هم می آمیزد و وضعیتی را به تصویر می کشد که در آن کشاکش کارگران و کارفرمایان و اعتراضات مدنیْ با نظارت همه جانبه، نگرانی های امنیتی و سلطۀ تکنولوژی رقابت می کنند تا آدمی بفهمد به جای زیستن باید رنج کشید. پایان بندی غیرمنتظرۀ کتاب هم در همین راستاست، بو که پس از کشاکش های بسیار، بستری شدن در مراکز خاص بازپروری دولتی، عضویت در شبکۀ بریتانیای آزاد، مبارزه و دستگیری مجدد، امیدی به درآغوش کشیدن شاهد آزادی ندارد، بر سر خانۀ اول باز می گردد و در زندان تاریخ درس می دهد. او هرچه به تاریخ قرن بیستم نزدیک تر می شود از تدریس درست توالی تاریخی وقایع و تحلیلشان باز می ماند، این بار او که از تدریس اخراج شده، تصمیم آخر را می گیرد، آن تصمیم نهایی. کتاب دو بخش دارد: بخش نخست؛ تحلیلی دقیق است در قالب گفت وگویی خیالی که دریچۀ تازه ای باز می کند بر آنچه برجس «فرامین آخرالزمانی برای دهشتناک ترین ترس های ما می نامد. بخش دوم؛ بیان دیدگاه های نویسنده است دربارۀ مدینۀ ضاله، رمانی پادآرمانشهری که به نوعی می تواند در گونۀ ادبیات گمانه زن هم بگنجد. آنتونی برجس، نویسندۀ شهیر انگلیسی است که در 1918 در منچستر دیده به جهان گشود؛ از مادری خواننده و پدری پیانیست. او از همان کودکی دست به قلم برد، در دانشگاه منچستر ادبیات انگلیسی خواند و وارد ارتش انگلیس شد تا به نظامیان ادبیات تدریس کند. در این سال ها چند رمان و اثر غیرداستانی نوشت و پس از چند سال خدمت در برونئی، به علت بیماری از خدمت معاف شد، به سرزمین مادری بازگشت و تا آخر عمر به انواع آفرینش هایی هنری پرداخت. معروف ترین آثار او پرتقال کوکی و عیسای ناصری هستند که کارگردانان نامداری آن ها را بر پردۀ سینما آورده اند؛ کوبریک و زفیرلی. او که فارسی را هم پیش خود آموخته بود در 1993 درگذشت.