اتاق سبز

فرانسوا تروفو، منتقد پرشور مجله ی کایه دو سینما در دهه ی پنجاه و فیلمساز پرشور دهه های بعد، پیش قراول پرشور جنبش موج نوی فرانسه با چهارصد ضربه، و مصاحبه گر پرشور (شاید) مهم ترین مصاحبه ی تاریخ سینما با آلفرد هیچکاک، در اتاق سبز فاقد شور و شوق همیشگی ست، چه در مقام کارگردان و چه در مقام بازیگر نقش داون. شاید چون اتاق سبز اساسا درباره ی «مرگ» است؛ درباره ی مردی که تلاشش برای گرامی داشت مردگان به انزوایی تمام عیار و نوعی تلخ اندیشی افراطی می انجامد.