انتهای دیوار کازینو

"انتهای دیوار کازینو"، نخستین مجموعه داستان سپیده ابرآویز، با نگاهی جراحی وار و بی رحم به زوایای پنهان روابط انسانی می نگرد، به ویژه مناسبات زوج ها، دلبستگی ها، ترس ها و شکست های عاطفی. این مجموعه، که در سال ۱۳۹۸ توسط نشر ثالث منتشر شده، چهارده داستان کوتاه را دربرمی گیرد؛ داستان هایی که هر یک تصویری مستقل اما در امتداد یکدیگر از زیست معاصر و ذهنیت پراضطراب آدم های امروزین ترسیم می کنند. درون مایه محوری این داستان ها، شکنندگی روابط، احساس بیگانگی در دل خانه، و بحران هایی ست که بی نام و نشان، در خلوت روزمره ها ریشه می دوانند. شخصیت ها اغلب در تعلیق میان گسست و دلبستگی، گذشته و آینده، واقعیت و کابوس زندگی می کنند. عنوان هایی مانند «خانم غوله مرده است»، «مردی که زنش تکه ای نان شد و سگ قورتش داد» یا «C9H13N» نه تنها از محتوای داستان ها، بلکه از فضای روایی خاص آن ها خبر می دهند؛ جایی که واقع گرایی به نرمی با عناصر سوررئال، وهم آلود یا استعاری درهم می آمیزد، بی آنکه ریشه از خاک واقعیت برکنده شود. ابرآویز با زبانی ساده، بی پیرایه و همزمان دقیق، به سراغ شخصیت هایی می رود که لایه های درونی شان در حال فرسایش است. سبک نگارشش، تصویری و گاه شاعرانه، اما به دور از سانتی مانتالیسم است؛ نوعی روایت فشرده و عاری از زوائد که از ساحت خواب و خیال، پلی به ساحت بیداری می زند. برخی داستان ها با فضایی تعلیق آمیز، خواننده را به میانه رویا و کابوس می برند؛ جایی که زن ممکن است به نان بدل شود یا قتل، در ته مانده یک فنجان قهوه رویت شود. برای خوانندگان علاقه مند به داستان کوتاه ایرانی، به ویژه آن ها که به وجوه روان شناختی شخصیت ها و مناسبات پیچیده انسانی توجه دارند، "انتهای دیوار کازینو" تجربه ای ست تکان دهنده و در لحظاتی، به طرز مرموزی ماندگار.