ایده اداره فرهنگ در ایران

مدیریت بوروکراتیک فرهنگ، مهم ترین رویه سیاست گذاری فرهنگی در تاریخ معاصر ایران است. منظور از اداره بوروکراتیک، صرفا تحقق بوروکراسی در سازمان های فرهنگی نیست، بلکه به معنای هر نوع جابه جایی ابزار و هدف در حوزه فرهنگ است. آنگاه که سازوکار انجام امور فرهنگی اصالت پیدا می کند و اهداف و تاثیرات واقعی فرهنگی به حاشیه رانده می شود، با نوعی از بوروکراتیزه کردن فرهنگ مواجه هستیم که مهم ترین ثمره آن، مدیریت صوری فرهنگ بوده است. بدین نحو که با مجموعه ای از صورت های کم اثر در بخش فرهنگی روبه رو می شویم که از لحاظ حجم کاری و هزینه انسانی و مالی سنگین هستند، ولی از لحاظ تأثیرات فرهنگی نازل اند. مدیریت صوری و نمایشی در میدان فرهنگ، سبب اصالت یافتن اشکال فرهنگی به جای اثر واقعی فرهنگ می شود. (برگرفته از متن ناشر) مدیریت بوروکراتیک فرهنگ، مهم ترین رویه سیاست گذاری فرهنگی در تاریخ معاصر ایران است. منظور از اداره بوروکراتیک، صرفا تحقق بوروکراسی در سازمان های فرهنگی نیست، بلکه به معنای هر نوع جابه جایی ابزار و هدف در حوزه فرهنگ است. آنگاه که سازوکار انجام امور فرهنگی اصالت پیدا می کند و اهداف و تاثیرات واقعی فرهنگی به حاشیه رانده می شود، با نوعی از بوروکراتیزه کردن فرهنگ مواجه هستیم که مهم ترین ثمره آن، مدیریت صوری فرهنگ بوده است. بدین نحو که با مجموعه ای از صورت های کم اثر در بخش فرهنگی روبه رو می شویم که از لحاظ حجم کاری و هزینه انسانی و مالی سنگین هستند، ولی از لحاظ تأثیرات فرهنگی نازل اند. مدیریت صوری و نمایشی در میدان فرهنگ، سبب اصالت یافتن اشکال فرهنگی به جای اثر واقعی فرهنگ می شود. (برگرفته از متن ناشر)