بازنگاری تاریخ

کتاب «بازاندیشی تاریخ» اثر کیت جنکینز، در صدد است تا با نقد درک سنتی ما از مقولۀ تاریخ، روش شناسی نوینی برای مطالعۀ تاریخ ارائه کند. جنکینز معتقد است که درک متعارف از تاریخ به عنوان یک تعقیب عینی رویدادها به دنبال هم بدون اینکه غایتی داشته باشند، اساسا ناقص است. او استدلال می کند که روایت های تاریخی ذاتا ذهنی (سوبژکتیو) هستند و توسط مورخان ساخته می شوند، که سوگیری ها، دیدگاه ها و زمینه های فرهنگی خود را دارند. در واقع تز اصلی کتاب این است که تاریخ، بازگویی بی طرف وقایع گذشته نیست، بلکه نوعی تفسیر است که دیدگاه مورخ را منعکس می کند. در همین راستا، کتاب با نقد تاریخ نگاری سنتی آغاز می شود. نویسنده معتقد است که این رویکرد سنتی به تاریخ نه تنها واقع بینانه نیست، بلکه محدودکننده است، زیرا پیچیدگی و کثرت تجربیات بشری را نادیده می گیرد. در مقابل او برای دیدگاه خود از خوانش تاریخ استدلال می آورد، یعنی «بازاندیشی تاریخ». این رویکرد بر اهمیت دیدگاه های میان رشته ای تأکید می کند و از بینش هایی از زمینه هایی مانند نظریه ادبی، مطالعات فرهنگی و فلسفه بهره می گیرد. جنکینز استدلال می کند که تاریخ را باید به عنوان حوزه ای پویا و در حال تحول دید که پذیرای تفسیرها و رویکردهای متعدد است. او مورخان را تشویق می کند که روش های جدید را بپذیرند و نسبت به شیوه های خود انتقاد بیشتری داشته باشند. بخش قابل توجهی از کتاب به بررسی نقش مورخ در ساخت دانش تاریخی اختصاص دارد. جنکینز استدلال می کند که مورخان صرفا ناظران منفعل گذشته نیستند، بلکه شرکت کنندگان فعال در تفسیر آن هستند. او همچنین برای اثبات رویکردی اخلاقی تر برای مطالعه تاریخی بحث می کند، رویکردی که از عوامل قدرت و اقتدار در تولید و شرح روایت های تاریخی آگاه باشد. در فصول پایانی، جنکینز نیاز به شکل گیری مجدد مطالعه تاریخی را تکرار می کند و در مورد آینده این رشته تأمل می کند. او بر اهمیت پذیرش روش ها و دیدگاه های جدید تأکید کرده و بار دیگر از رویکرد تکثرگرایانه تر و انتقادی تر به تاریخ سخن می گوید.