تاریخ فلسفه

یکی از ماندگارترین تاریخ فلسفه های عمومی که با گذر زمان کماکان مورد استفادۀ مخاطبان ناآشنا با تاریخ فلسفه است، کتاب «تاریخ فلسفۀ» ویل دورانت، مورخ و نویسندۀ آمریکایی است. یکی از ایده های محوری ویل دورانت در طول زندگی علمیش همیشه این بوده است که فلسفه را از بین جوامع تخصصی و آکادمیک، به میان اکثر مردم جامعه بکشاند و عموم مردم را با موضوعات و تاریخ فکر فلسفی آشنا کند. کتاب تاریخ فلسفۀ او نیز تلاشی در جهت همین پروژۀ اوست. این کتاب، مقدمه ای محبوب و جذاب برای فهم تاریخ و اندیشه های فلاسفۀ غرب، از یونان باستان تا قرن بیستم محسوب می شود که سعی کرده است سیر تاریخ فلسفه را به صورت داستان وار، جذاب و قابل فهم برای خوانندگان عمومی ارائه کند. به همین دلیل دورانت از تمثیل، حکایات و طنز در نوشتار کتابش بهره برده است. دورانت در کتابش به زندگی و آثار تأثیرگذارترین فیلسوفان سنت غرب مانند افلاطون، ارسطو، بیکن، اسپینوزا، ولتر، کانت، هگل، شوپنهاور، اسپنسر، نیچه و جان دیویی می پردازد. این کتاب همچنین زمینه های تاریخی و فرهنگی هر فیلسوف را شرح داده و چگونگی ارتباط ایده های آن ها با مسائل اقتصادی، سیاسی و اجتماعی زمان خود را توضیح می دهد. علاوه بر این، دورانت به طور متعدد به تأثیرات ماندگار فلاسفه بر تفکر نظری و عملی امروزه نیز اشاره کرده است. با این اوصاف، این کتاب را نمی توان روایتی جامع و دقیق از تاریخ فلسفه خواند، بلکه گزارشی شخصی و پرشور است از سفر و بینش فلسفی دورانت در تاریخ فکر فلسفی که هم به منزلۀ مقدمه ای برای ورود به فلسفه است و هم تأملی در وضعیت انسان به هنگام جست وجوی خرد.