جامعه شناسی تئاتر

«ژان دووینیو» استاد دانشگاه اورلئان فرانسه و نویسنده و جامعه شناس برجسته ای است، که علاوه بر داستان، مقاله های بسیار و آثاری درباره جامعه شناسی عمومی، کتاب مهم و بزرگ «جامعه شناسی تئاتر» را نیز نوشته است، و به این موضوع می پردازد که تئاتر برای این پدید آمده است تا به مردم نوید آزادی بدهد، نه اینکه برگردان وضعیت زمانه باشد. جامعه شناسی تئاتر جستاری اساسی، برای شناخت علل پیدایش تئاتر و دگرگونی هایش در جوامع غرب از تراژدی های یونان باستان تا نمایـش های دینی قرون وسطا و درام های برجسته عـصر الیزابت و اسپانیـای آن روزگار و نمایـش نامه های نویسـندگان امـروزی است. دووینیو بی آنکه به هیچ خط ایدئولوژیک مشخصی وابسته باشد، علاقه ای هم به جامعه شناسی هنر به شیوه تجربی و عمل گرایی ندارد. در مقابل آنچه او پیشنهاد می دهد یک ساختار تئوریک بر پایه شخصی از کارکرد تخیل است. الگوهای تخیل آمیز تحلیل و تفسیر جامعه شناسی در این کتاب هم به وضوح دیده می شود، و نمایش را عامل آزاد کننده تشنج های اجتماعی و شورشی دائمی علیه نظم مستقر می داند. «ژان پل سارتر» نویسنده و فیلسوف فرانسوی جامعه شناسی را نوعی از اومانیسم می داند و می گوید:«بشر از دید جامعه شناسی تجربه ای بی پایان است، که همواره باید آموخته شود. » دووینیو سارتر را آگاهانه تکرار، و بر رابطه میان جامعه شناسی زنده و ساختارهای اجتماعی تاکید می نماید. جامعه ای که اجازه می دهد تضادهایش به شکلی در روی صحنه تئاتر به نمایش درآید. او معتقد است که یک نظام اجتماعی هیچ گاه بدون دراماتیک کردن طبقه بندی ها و اسطوره های پیشین قابل درک و شناخت نیست. لازم به ذکر است که این کتاب مهم با ترجمه درخشان «جلال ستاری» منبع مناسب و کاملی برای دانشجویان و علاقه مندان به جامعه شناسی، تئاتر و سینما است، و همچنین انسان شناسی فرهنگی و تئاتر و رابطه آن با قوم نگاری- انسان شناسی فرهنگی را به خوبی نشان می دهد، و می توان با آن فلسفه تئاتر را تیز آموخت. پانویس های این کتاب از ویژگی های مثبت مترجم است که گاهی علاوه بر توضیح یک مطلب، و ذکر منابع به نکات ظریف و دقیقی اشاره دارد، که بسیار در فهم و درک کتاب کمک خواهد کرد.