جناب مارتینی

مارتینی «کبیر» خوش چهره است و خوش قریحه، نویسنده ا ی با استعدادی نبوغ آمیز، و در یک کلام، از آن آدم ها که همه می خواهند جای او باشند. آینده، روشن است و نویدبخش اما شاید نه برای او که فروتن است و گوشه گیر و حتی خودویرانگر. حالا چه طور باید از نور فلاش دوربین ها و آتش عشق نافرجام میریام، ستاره ی نوظهور هالیوود، در امان بماند؟ نکند چشمک ستاره های بخت، دروغین باشد. آن هم در حق او که آدم ساده ای است و خجالتی، آدمی که در جیب هایش فقط چند سکه و اسکناس دارد، دو کبریت سوخته، هفت دانه برنج و سرباز فلزی کوچکی که رنگش کمی سیاه شده.