دروازه

عمر، با رویدادهای بی ارتباط، داستان کامل زندگی آدم را ایجاد می کند. در واقع، دروازه از دید بیرون ممکن است جدا و متفاوت به نظر برسد، اما در اساس، یک داستان تنها را به تصویر می کشد. هر دو فرم و مضمون، مانند قطعات پازل، با یکدیگر ارتباط دارند. طنز ساختاری این اثر، با مضامینی از خنده داری و ثروت غنی است. نام "دروازه" می تواند به عنوان یک فعل هم تلفظ شود، که در اینجا به معنی باز است، و می تواند تعبیر کنیم که مخاطبان در این مسیر خلق اثر، همراه خالق داستان هستند، تا درنهایت بخواهند: "لطفا در را ببندید". جواد مجابی (۲۲ مهر ۱۳۱۸ در شهر قزوین) شاعر، نویسنده، منتقد ادبی و هنرهای تجسمی، نقاش،طنزپرداز و روزنامه نگار ایرانی است. از او آثار متعددی به چاپ رسیده است. همچنین برای مدت کوتاهی سردبیر مجله دنیای سخن بود. وی یکی از شناخته شده ترین روشنفکران و هنرمندان معاصر ایران است که نامش همیشه در میان بزرگان آمده است. از او تا به حال ده ها کتاب تأثیرگذار و پرطرفدار در زمینهٔ داستان منتشر شده است و عموما کتاب های او با اقبال خوبی از سمت خوانندگان، علی الخصوص خوانندگان حرفه ای، مواجه می شود. مجابی بارها از سوی مجامع اروپایی و آمریکایی برای سخنرانی دربارهٔ هنر و ادبیات ایران دعوت شده است و یکی از نمایندگان شاخص ادبیات معاصر ایران محسوب می شود. جواد مجابی از کودکی و نوجوانی به همراه برادرش حسین نقاشی می کشید و هنوز هم در خلوت خود نقاشی می کند. او هر چند خود را نقاش نمی داند، اما به عنوان یکی از چهره های شاخص و پیشگام در حوزه نقد نقاشی و هنرهای تجسمی شناخته شده است. عمر، با رویدادهای بی ارتباط، داستان کامل زندگی آدم را ایجاد می کند. در واقع، دروازه از دید بیرون ممکن است جدا و متفاوت به نظر برسد، اما در اساس، یک داستان تنها را به تصویر می کشد. هر دو فرم و مضمون، مانند قطعات پازل، با یکدیگر ارتباط دارند. طنز ساختاری این اثر، با مضامینی از خنده داری و ثروت غنی است. نام "دروازه" می تواند به عنوان یک فعل هم تلفظ شود، که در اینجا به معنی باز است، و می تواند تعبیر کنیم که مخاطبان در این مسیر خلق اثر، همراه خالق داستان هستند، تا درنهایت بخواهند: "لطفا در را ببندید".